پارميس آذر

 

آرش يا پارميس؟

هميشه با يادآوری خاطرات دوران کودکی ام ونا کامی ها وکمبود های آن دوران اندوهی ناستالژيک در من پديد آمده است که فرار از آن جز با فراموشی ممکن نمی باشد. اما با آمدن پارميس ، گويا آرش تولدی دوباره يافته است تا اين بار دچار آن ناکامی ها نشود ، گويا آرش سابق وظيفه يافته است آرش جديد را چون فرشته نگهبانی ياری نمايد و از اين هفت خوان عبور دهد.

اما آيا اين احساس آنقدر که برای من لذت بخش است برای پارميس نيز مفيد و لذت بخش است؟  آيا با اين احساسم به فرديت پارميس به عنوان يک انسان مستقل  تجاوز نمی کنم؟

پيام هاي ديگران ()        link        دوشنبه ٢۱ شهریور ،۱۳۸٤ - آرش آذر