تربيت کودک

هميشه فکر می کنيم که کودکمان پارميس را چگونه تربيت کنيم و برای يافتن پاسخ اين سئوال ازخواندن کتابهای مختلف در زمينه روانشناسی کودک و گوش دادن به سخنرانی های روانشناسان گرفته تا آزمودن عقايد و سنتهای مرسوم ريش سفيدان و بزرگان خانواده همه کاری را تجربه کرده ايم اما آنچه کمتر به آن انديشيده ايم اين نکته بوده است که خودمان را چگونه تربيت کنيم و تا لياقت پدر و مادر ناميده شدن را داشته باشيم . بياييم بجای اينکه به کودکمان پيش داوری ، تعصب ، کينه و انتقام  ، وابستگی ، نا اميدی ، غصه و در يک کلام ـ نفرت ـ را القاء کنيم از او خيالپردازی ، دوستی و محبت ، استقلال ، اميدواری ، شادی و در يک کلام ـ  عشــــــــــــق ـ را بياموزيم. يک کودک به همه چيزبا دقت نگاه ميکند و همه چيز را حس می کند و به آنها به چشم معجزاتی نگاه می کند که ديگران به آنها عادت کرده اند ، با همه چيزحرف می زند و همه چيز را با خود يکسان می پندارد و به نوعی وحدت بی تمايز با هستی دست يافته است که برای  ذهن منجمد بزرگسالان هرگز قابل درک نيست ، يک کودک در حال زندگی می کند و نه حسرت گذشته را می خورد و نه از بيم آينده در تب و تاب است ، يک کودک پيوسته شاد است و برای شاد بودن هيچ دليلی نياز ندارد و آنگاه که واقعه ای نا خشايند برايش پيش بيايد با صدای بلند و بدون ملاحظه آنقدر می گريد که شادی از دست رفته را دوباره باز يابد. يک کودک هميشه اميد وار، پر انژی و فعال است و در دنيايی زندگی می کند که کلمه ـ محال ـ تنها محال آن است و شايد به طور خلاصه بتوان گفت که يک کودک ملموس ترين مثال با عشق زيستن است.  بياييم بجای آموختن نفرت به کودکمان عشق را از او بياموزيم.  

/ 3 نظر / 8 بازدید
ali reza

سلام پيامي كه برام نوشته بوديد همه مثل خطوط چيني شده است. به هر حال از اين كه نظرتون را برام فرستاديد متشكرم.

ali reza

سلام.پيامتون به دستم رسيداگر چه با زبان چيني .به هر حال از نظرتون که برام فرستاديد متشکرم.

daryayekoochak

سلام دوست من.... ممنونم که به وبلاگم اومديد . با اجازتون من مطلب رو همونطور که شما گفته بوديد ادامه دادم و در وبلاگم نوشتم... ممنونم ازتون. شاد باشيد